ทฤษฎีใหม่เผยมี "ปฏิจักรวาล" เอกภพคู่ตรงข้ามที่เหมือนเงาสะท้อนในกระจก

เมื่อราว 14,000 ล้านปีก่อน การระเบิดครั้งใหญ่หรือบิ๊กแบงอาจไม่ได้ให้กำเนิดแต่เพียงจักรวาลที่เรารู้จักและอาศัยอยู่เท่านั้น แต่ยังมีการเกิดขึ้นของ "ปฏิจักรวาล" (Anti-universe) หรืออีกเอกภพหนึ่งที่มีลักษณะเป็นคู่ตรงข้ามกับจักรวาลของเรา ซึ่งเทียบได้กับเงาสะท้อนในกระจกนั่นเอง

ทีมนักวิทยาศาสตร์จากสถาบันเพริมิเทอร์เพื่อการศึกษาฟิสิกส์ทฤษฎีของแคนาดา ตีพิมพ์แนวคิดใหม่ล่าสุดดังกล่าวลงในวารสาร Physical Review Letters โดยระบุว่า "ปฏิจักรวาล" ซึ่งถือกำเนิดขึ้นพร้อมกับจักรวาลของเรานั้น มีการขยายตัวไปในทิศทางตรงข้ามซึ่งเป็นการถอยหลังย้อนไปในห้วงเวลาก่อนการเกิดบิ๊กแบง แทนที่จะขยายตัวไปพร้อมกับเวลาที่เดินไปข้างหน้าแบบในจักรวาลที่เราอาศัยอยู่

การขยายตัวแบบถอยหลังไปในห้วงเวลานับจากเหตุการณ์บิ๊กแบงเช่นนี้ อาจถือได้ว่าปฏิจักรวาลนั้นเป็นเอกภพที่ดำรงอยู่มาก่อนการเกิดบิ๊กแบงได้ด้วยเช่นกัน

นอกจากเวลาจะเดินถอยหลังในปฏิจักรวาลแล้ว ปริภูมิ (Space)ก็ยังกลับด้านกันกับจักรวาลของเรา รวมทั้งสสารที่เป็นองค์ประกอบก็ยังเป็นปฏิสสาร (Anti-matter) อีกด้วย ซึ่งคุณสมบัติทั้งหมดของปฏิจักรวาลนั้นเป็นไปตามกฎพื้นฐานของฟิสิกส์ที่เรียกว่า CPT Symmetry หรือหลักการสมมาตรของประจุ อนุภาค และเวลา ที่จะต้องมีคู่ตรงข้ามอยู่เสมอ

Image copyright NASA

แบบจำลองการขยายตัวด้วยอัตราเร่งของจักรวาลนับแต่เหตุการณ์บิ๊กแบงเป็นต้นมา

ดร. นีล ทูร็อก หนึ่งในทีมนักฟิสิกส์ผู้เสนอแนวคิดเรื่องปฏิจักรวาลบอกว่า "กรอบแนวคิดตามแบบจำลองการขยายตัวของจักรวาลที่ยึดถือกันอยู่ในทุกวันนี้มีข้อบกพร่อง กล่าวคือองค์ประกอบต่าง ๆ ของจักรวาลขาดความสมดุล จนนักฟิสิกส์จะต้องคอยจินตนาการถึงอนุภาคตัวใหม่ ๆ หรือสนามต่าง ๆ เพื่อมารองรับให้คำอธิบายปรากฏการณ์ที่ค้นพบใหม่อยู่ตลอดเวลา ซึ่งจะทำให้พวกเขาหลงทางได้"

"ด้วยเหตุนี้เราจึงพยายามอธิบายการขยายตัวของจักรวาล ด้วยหลักการสมมาตรที่เป็นพื้นฐานทางฟิสิกส์แทน โดยใช้อนุภาคและสนามต่าง ๆ ซึ่งเป็นที่รู้จักและยอมรับกันดีอยู่แล้ว"

ทฤษฎีใหม่ดังกล่าวยังใช้อธิบายถึงการมีอยู่ของสสารมืด (Dark matter) ได้อีกด้วย โดยชี้ว่าจักรวาลในระบบสมมาตรนั้นจะเต็มไปด้วยอนุภาคนิวทริโนที่ไม่มีปฏิสัมพันธ์กับอนุภาคอื่น (Sterile neutrino) ซึ่งอนุภาคที่มีมวลมากเป็นพิเศษชนิดนี้ก็คือสสารมืด ที่นักวิทยาศาสตร์เชื่อกันว่าเป็นตัวการยึดโยงดวงดาวในดาราจักรต่าง ๆ ให้เกาะอยู่เป็นกลุ่มก้อน และมีบทบาททำให้จักรวาลขยายตัวด้วยอัตราเร่ง

Cr.BBC

Read More

เล็งใช้อนุภาคควอนตัมสำรวจเบื้องลึกภายในหลุมดำ

ไม่มีใครทราบได้ว่าด้านในของหลุมดำที่มืดสนิทนั้นมีอะไรอยู่บ้าง เพราะสรรพสิ่งรวมทั้งข้อมูลที่ผ่านเข้าไปในหลุมดำจะไม่สามารถนำกลับคืนออกมาอีกได้ แต่ล่าสุดนักฟิสิกส์จากสหรัฐฯและแคนาดาได้เสนอแนวทางใหม่ ซึ่งชี้ว่าเราอาจจะใช้ "ความพัวพันเชิงควอนตัม" (Quantum entanglement) ในการไขปริศนานี้ได้

ตามหลักการของกลศาสตร์ควอนตัมแล้ว คู่ของอนุภาคควอนตัมซึ่งถูกสร้างให้มี "ความพัวพัน" ระหว่างกัน จะมีปฏิกิริยาตอบสนองตามกันในทันทีที่เกิดความเปลี่ยนแปลงกับอนุภาคใดอนุภาคหนึ่ง ไม่ว่าทั้งสองจะอยู่ในตำแหน่งที่ห่างกันไปเท่าใดก็ตาม

ดร. เบนิ โยชิดะ จากสถาบันเพริมิเทอร์เพื่อการศึกษาฟิสิกส์ทฤษฎีของแคนาดา และดร. นอร์แมน เหยา จากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย วิทยาเขตเบิร์กลีย์ของสหรัฐฯ เผยถึงแนวคิดข้างต้นในวารสาร Nature โดยระบุว่าหลักความพัวพันเชิงควอนตัมจะทำให้เราทราบถึงข้อมูลเชิงสถานะของอนุภาคที่ตกลงไปในหลุมดำ ผ่านการตรวจสอบคู่ของมันอีกอนุภาคหนึ่งซึ่งจะหลุดพ้นจากหลุมดำออกมาได้ด้วยการแผ่รังสีฮอว์คิง (Hawking radiation)

ก่อนหน้านี้เชื่อกันว่าข้อมูลของสรรพสิ่งที่ตกลงไปในหลุมดำจะถูกทำลายและผสมปนเปเข้ากับข้อมูลของสิ่งอื่น ๆ อย่างปั่นป่วนวุ่นวายจนไม่สามารถจะนำข้อมูลนั้นกลับคืนมาได้ แม้กฎของกลศาสตร์ควอนตัมจะยืนยันว่าข้อมูลไม่มีวันสูญหายไปก็ตาม บ้างก็เชื่อว่าจะนำข้อมูลที่อยู่ในหลุมดำกลับคืนมาได้ ก็ต่อเมื่อรอให้หลุมดำหดตัวเล็กลงเหลือเพียงครึ่งหนึ่งของขนาดเดิมเสียก่อน ซึ่งต้องใช้เวลารอคอยยาวนานกว่าอายุของจักรวาลในปัจจุบันเสียอีก

อย่างไรก็ตาม ทีมผู้วิจัยพบว่าอาจใช้วิธีปล่อยอนุภาคควอนตัมลงไปในหลุมดำ ก่อนจะนำข้อมูลที่ได้จากการแผ่รังสีฮอว์คิง ซึ่งก็คืออนุภาคของแสง (โฟตอน) ที่หลุมดำปลดปล่อยออกมาหลังจากนั้น มาคำนวณหาร่องรอยของสิ่งที่เกิดขึ้นกับอนุภาคควอนตัมที่ติดอยู่ในหลุมดำได้ แม้จะเป็นงานหนักเพราะต้องทำการคำนวณกันอย่างขนานใหญ่ก็ตาม

มีการทดสอบวิธีการดังกล่าวด้วยแบบจำลองหลุมดำที่สร้างขึ้นในควอนตัมคอมพิวเตอร์แบบ 7 คิวบิต (Qubit) พบว่าอนุภาคควอนตัมที่อยู่ในสภาพปั่นป่วนภายในหลุมดำ สามารถ "เทเลพอร์ต" (Teleport) หรือส่งผ่านข้อมูลมายังคู่อนุภาคที่อยู่ภายนอกหลุมดำได้กว่าครึ่ง ซึ่งเป็นสัญญาณที่ดีต่อการพัฒนาวิธีการนี้เพื่อไขปริศนาเบื้องลึกของหลุมดำในอนาคต

Cr. BBC

Read More

ฤาเทพเจ้าในตำนาน...ก็คือ เอเลียน ที่มาเยือนโลก

เรื่องราวของจอมเทพผู้ยิ่งใหญ่ เช่น ซูส (Zeus) หรือธอร์ (Thor) นั้น ปรากฏอยู่ในตำนานนับพันๆปีมาแล้ว ซึ่งได้เล่าถึงบางคราที่เสด็จลงมาจากสวรรค์พร้อมกับเสียงสะเทือนเลื่อนลั่นไปทั่วทั้งพิภพ โดยมีแสงโชติช่วง อาวุธในหัตถ์ของพระองค์ก็ทรงอำนาจเหนือธรรมชาติ ดั่งเช่นสายฟ้าฟาดในหัตถ์ของซูส หรือค้อนทรงพลังของธอร์

เคยฉงนใจบ้างไหมว่า เรื่องของปวงเทพเจ้าเหล่านี้เกิดขึ้นมาจากจินตนาการล้วนๆของบรรพบุรุษของเราจริงหรือ จุดกำเนิดตลอดจนอาวุธและอิทธิฤทธิ์ต่างๆนั้นบรรพบุรุษของเราสร้างสรรค์ขึ้นมาเองได้อย่างไร

หรือเป็นไปได้ไหมว่า ท่านได้เคยเห็น-เคยมีประสบการณ์เกี่ยวกับมนุษย์ประหลาดที่ลงมาเยือนโลกจากท้องนภากาศ เขามาด้วยยานอันมีเสียงกระหึ่มครึมครามและแสงสว่างจ้า อาวุธของเขาก็ทรงพลังอำนาจดุจเดียวกับสายฟ้าของซูส หรือขวานของธอร์ ท่านจึงสร้างตำนานเปรียบเทียบยกให้เขาเหล่านั้นสูงส่งดุจเดียวกับเทพเจ้า

เริ่มจากตำนานที่เทพเจ้าหลายองค์มีส่วนเกี่ยวข้อง นั่นคือ มหากาพย์อีเลียด (Iliad) ของจอมกวีโฮเมอร์ (Homer) ซึ่งเขียนขึ้นเมื่อราว 800 ปีก่อน ค.ศ. กล่าวถึงศึกใหญ่แห่งเมืองทรอย (Troy) นักโบราณคดีส่วนใหญ่ลงความเห็นว่าเป็นเพียงนิยายที่ประพันธ์ขึ้น หากทว่า ไฮน์ริช ชไลมานน์ (Heinrich Schliemann) นักโบราณคดีสมัครเล่นชาวเยอรมัน คิดว่าน่าจะมีเค้าจากเรื่องจริง และตัดสินใจค้นคว้าหาหลักฐานเรื่องนี้ด้วยตัวเอง

ปี ค.ศ.1868 ชไลมานน์ได้ขุดหลุมใหญ่ในบริเวณชุมชนทรูวา (Truva) เมืองเล็กๆในตุรกี และเขาก็ได้พบกับสิ่งที่ทำให้โลกต้องตะลึง นั่นคือ ซากโบราณสถานซึ่งตรงกับเมืองทรอยที่โฮเมอร์ได้รจนาไว้

ดังนั้น  ถ้าหากสงครามแห่งทรอยเป็นเรื่องจริง เทพเจ้าต่างๆที่ปรากฏอยู่ในตำนานเรื่องนี้ก็น่าจะมีจริง รวมไปถึงเทพองค์ต่างๆในตำนานกรีกก็น่าจะมีจริงด้วย มิฉะนั้น  เหตุใดเล่าในประเทศกรีซจึงเต็มไปด้วยวิหารแห่งเทพเจ้า ไม่ว่าจะเป็นอะโครโปลิส (Acropolis) เดลฟี (Delphi) พาร์ธีนอน (The Parthenon) วิหารอพอลโล (The Temple of Apollo) ฯลฯ

ซึ่งถ้าหากชนกรีกโบราณจินตนาการเรื่องพระเจ้าบนสวรรค์ขึ้นเอง แล้วทำไมชนชาติที่อยู่ในดินแดนอื่นจึงมีเทพเจ้าที่ละม้ายคล้ายกันด้วยเล่า หรือเป็นเพราะความสอดคล้องกันอย่างบังเอิญ

หรือจริงๆแล้วเป็นเพราะ...ชาติต่างๆก็ล้วนได้เคยประสบเหตุการณ์ที่มีผู้ลงมาเยือนโลกจากท้องฟ้าเบื้องบน

อารยธรรมแรกสุดของโลกเริ่มขึ้นเมื่อ 3,800 ปีก่อน ค.ศ. ชนสุเมเรียน (Sumerian) ได้ทำให้เรามองเห็นภาพพจน์ความสัมพันธ์ของพวกเขากับเหล่าเทพที่มีความผูกพันในระหว่างดำรงชีวิตอยู่ด้วยกัน เขาขนานนามเทพเจ้าเหล่านี้ว่า “อันนุนากิ” (Annunaki) ซึ่งแปลง่ายๆว่า “ผู้ซึ่งลงมาจากสวรรค์สู่โลกมนุษย์”

อิริก ฟอน ดานิเกน (Erich von  Daniken) นักเขียนสวิสผู้ได้ชื่อว่าเป็นบิดาแห่งดาราศาสตร์โบราณ ได้อธิบายถึงเรื่องนี้ไว้ในหนังสือ Odyssey of Gods ว่าคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ในศาสนาต่างๆของโลกล้วนเต็มไปด้วยคำบรรยายที่กล่าวถึงอำนาจเหนือธรรมชาติที่เข้ามาผูกพันอยู่กับชีวิตมนุษย์ แต่สิ่งที่ว่านั้นแท้จริงมิใช่เทพเจ้า (Gods)

โดยเมื่อหลายพันปีก่อนโน้น ครั้งเมื่อบรรพบุรุษของเรายังป่าเถื่อน ได้มีมนุษย์ต่างดาวหรือเอเลียนลงมาสู่โลกของเรา เทคโนโลยีของพวกเขาเหล่านั้นสูงส่งเกินความเข้าใจของบรรพบุรุษของเรา ปู่ทวดเราจึงเหมาเอาว่าผู้ที่ลงมาเยือนนั้นก็คือเทพเจ้านั่นเอง

บนยอดเขาโอลิมปุส (Mt.Olympus) ซึ่งเป็นเขาสูงที่สุดของกรีซ ในตำนานระบุว่า เป็นที่พำนักของปวงเทพ โดยมีซูสประทับบนบัลลังก์และพิพากษาชะตาชีวิตของมนุษย์ทุกคน วิมานบนยอดโอลิมปุสนี้ เป็นอาคารที่เรืองรองด้วยทองคำและเงิน ระยิบระยับด้วยแสงแห่งอัญมณี ซึ่งหากว่ามองด้วยสายตาแห่งวิทยาการปัจจุบัน วิมานนี้ก็คือยานอวกาศ (Space Ship) ที่จอดอยู่บนยอดเขา บางครั้งก็เกิดเสียงสะเทือนเลื่อนลั่น แล้วส่วนยอดของขุนเขาก็เคลื่อนตัวลอยสูงและหายวับไปกับตา

ซึ่งหากว่าบนยอดโอลิมปุสนี้เป็นที่พักของเอเลียนจากไกลโพ้น เป็นไปได้ไหมว่าซูสนั้นก็คือหัวหน้าผู้บังคับบัญชายานอวกาศนั่นเอง ในมหากาพย์อีเลียดและโอดิสซีย์ระบุว่า ซูสมีอสุนีบาตเป็นอาวุธอันทรงอานุภาพ สามารถทำลายเมืองทั้งเมืองให้ย่อยยับเป็นเถ้าธุลีด้วยอาวุธมหาประลัย (รังสีคอสมิกหรือเลเซอร์)

กาลต่อมา เมื่อโรมมีอำนาจปกครองยุโรปและแถบเมดิเตอร์เรเนียนตั้งแต่ศตวรรษแรกก่อน ค.ศ.จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 7 ชาวโรมันได้สักการบูชาเทพเจ้าที่มีรูปแบบเดียวกันกับเทพเจ้าของกรีก หากเปลี่ยนพระนามจากซูสเป็นจูปิเตอร์ (Jupiter) และโพไซดอนก็เป็นเนปจูน (Neptune) ทว่า อพอลโลยังคงเป็นนามเดียวกันทั้งกรีกและโรมัน

การที่มีรูปแบบเทพเจ้าเหมือนกันนี้มาจากความบังเอิญกระนั้นหรือ  มิใช่นักดาราศาสตร์โบราณส่วนใหญ่เชื่อกันว่าเป็นเพราะกรีกและโรมันได้เคยเผชิญกับผู้ทรงอำนาจจากดาวอื่นที่ลงมาเยือนโลกเมื่อหลายพันปีก่อนโน้น พวกเขามาสู่พิภพได้อย่างไร คำตอบก็คือ ด้วยยานพิเศษที่พวกเขาประดิษฐ์ขึ้นด้วยเทคโนโลยีก้าวหน้า

ถ้าเป็นจริงเช่นนั้น ดินแดนส่วนอื่นๆของโลกก็คงเคยต้อนรับเอเลียนชุดเดียวกันนี้ด้วยน่ะซี และพวกเขาได้ไปเยือนดินแดนไหนบ้างล่ะ?

ทางตะวันตกเฉียงเหนือของฝรั่งเศส ชายฝั่งด้านบริทแทนี (Britany) ณ ที่นี้คือโบราณ สถานก่อนประวัติศาสตร์ที่สำคัญที่สุดแห่งหนึ่งของโลก  หมู่บ้านคาร์นัก (Carnac) เป็นที่สถิตของแท่งหินยักษ์ (Megalithic  Stones) กว่า 3,000 แท่ง วางเรียงรายเป็นแนวยาวกว่า 2 ไมล์ แนวหินคาร์นักนี้สกัดมาจากชั้นหินในท้องถิ่นและถูกวางตั้งในช่วงเวลาระหว่าง 4,500 ปี กับ 2,500 ปีก่อน ค.ศ. อันเป็นปลายยุคหิน (Stone Age) นับเป็นการสะสมรวบรวมแท่งหินยักษ์ที่มากมายที่สุดของโลก

นักโบราณคดีต้องอัศจรรย์ใจกับความมหึมาของแท่งหินคาร์นัก น้ำหนักของแท่งหินแกรนิตแต่ละก้อนมีตั้งแต่ 50 ตัน ไปจนถึง 350 ตัน ลือกันว่ามียักษ์มาวางตั้งไว้ ทว่า นำมาเรียงเป็นรูปแบบหลายลักษณะด้วยเหตุอันใดนั้นไม่กระจ่างชัด บางชุดเรียงเป็นรูปสามเหลี่ยม ซึ่งต้องมองจากบนฟ้าจึงจะเห็น อาจเป็นสัญลักษณ์ที่สื่อสารกับผู้มาเยือนบนโพยมยานอวกาศ น่าสงสัยว่าคนยุคนั้นจะเอาพลังงานจากไหนมาเคลื่อนย้ายหินมหึมาเหล่านี้ได้ เว้นแต่จะมี...เทพอพอลโลที่มากับยานอวกาศ ได้ช่วยสอนวิธีการให้

เหนือขึ้นไป 1,000 กว่าไมล์ จากคาร์นัก เป็นดินแดนสแกนดิเนเวีย ที่มีชนโบราณนอร์ส (Norse) อาศัยอยู่ พวกเขาก็มีตำนานของเรื่องเทพเจ้าผู้ทรงอาวุธอานุภาพใหญ่หลวง เทียบได้กับเทพเจ้ากรีกเช่นกัน

อาทิ จอมเทพโอดิน (Odin) ของชาวสแกนนั้นก็เป็นเทพแห่งสงครามและความตาย เทียบได้กับซูสของกรีกและจูปิเตอร์ของโรมัน จอมเทพทั้งปวงนี้ทรงราชยานเหินอยู่บนนภากาศ อาวุธอย่างหนึ่งของโอดินก็คือ หอกศักดิ์สิทธิ์ที่เมื่อพุ่งออกไปแล้วไม่เคยพลาดเป้าหมาย ส่วนเทพอีกองค์หนึ่ง ธอร์ (Thor) เจ้าแห่งพายุและความอุดมสมบูรณ์ ก็มีค้อนที่ทรงพลานุภาพ สามารถทำลายได้ทุกสิ่งละม้ายกับสายฟ้าของซูสยังไงยังงั้น

คราวนี้ข้ามมายังบูรพาทิศบ้าง  ในมหากาพย์มหาภารตยุทธ์ของอินเดียได้กล่าวถึงเทพเจ้าหลายองค์ที่มาเยือนด้วยยานอวกาศ ซึ่งสร้างขึ้นด้วยเทคโนโลยีขั้นสูง แต่แน่นอนชาวอินเดียไม่ได้เรียกพาหนะนั้นว่า Space ship พวกเขาขนานนามมันว่า “วิมาน (Vimana)” หรือที่สถิตของปวงเทพผู้ทรงอิทธิฤทธิ์

ตำนานมหาภารตะเล่าถึงพระนางกุนตี (Kunti) ผู้ซึ่งสุริยเทพได้เสด็จลงมาร่วมรัก และได้กำเนิดกรรณ (Krana) ผู้เก่งกล้าในวิทยายุทธ์ เรื่องนี้อาจเทียบได้กับเฮอร์คิวลิส (Herculer) วีรบุรุษกึ่งเทพของกรีก ผู้ซึ่งถือกำเนิดจากการที่จอมเทพซูสเสด็จมาสมพาสกับมนุษย์ธรรมดานามอัลคมีเน (Alcmene)

นักดาราศาสตร์โบราณได้ระบุถึง “เด็กดวงดาว (Star Children)” ว่าเป็นผลผลิตของมนุษย์ที่เดินดินกับเอเลียนผู้มาเยือน โดยความสัมพันธ์ของทั้งสองไม่จำเป็นต้องมีการร่วมรักดังเช่นในปัจจุบัน การให้กำเนิดทารกนั้นอาจใช้เทคโนโลยีผสมเทียม

เป็นไปได้หรือไม่ว่าเอเลียนจากต่างดาวได้ใช้ความก้าวหน้าด้านเทคโนโลยีของเขาทำให้สาวชาวพิภพของเราตั้งครรภ์ โดยมิได้ร่วมหลับนอนกับเธอแต่อย่างใด!

ยังมีเรื่องราวและหลักฐานอีกมากที่อาจชี้ระบุได้ว่า  แท้จริงเทพในตำนานนั่นก็คือ ผู้มาเยือนจากดวงดาวไกลโพ้นด้วยยานอวกาศ ที่ต้องติดตามค้นขว้าข้อมูลกันต่อไป

Read More

กลุ่มศึกษา UFO ให้ดูจะจะ!! ‘บ้านเอเลียน’บนดาวอังคาร แต่นาซากำลังปิดบังชาวโลก

กลุ่มผู้เชี่ยวชาญตามล่าหายูเอฟโอ และเอเลียน เผยแพร่คลิปใหม่บนดาวอังคาร อาศัยภาพจากกูเกิล เอิร์ธ ชี้ให้เห็นสิ่งปลูกสร้างบนดาวอังคาร พร้อมกับฟันธงเป็น ‘บ้านของเอเลียน’ ที่สร้างลึกลงไปใต้ดินอย่างชัดเจน เพื่อหวังหลบซ่อนไม่ให้สิ่งมีชีวิตจากดาวอื่นมาเห็น ขณะที่นาซากำลังพยายามปิดบังเรื่องนี้

เว็บไซต์ เดอะ มิร์เรอร์ รายงาน แซนดรา เอลีนา แอนเดรด หนึ่งในผู้เชี่ยวชาญซึ่งพยายามติดตามศึกษาหาความจริงเกี่ยวกับยูเอฟโอ และเอเลียน หรือมนุษย์ต่างดาวนอกโลก เผยแผร่ภาพใหม่บนพื้นผิวดาวอังคารในคลิปวิดีโอและอัพโหลดลงในยูทูบ แสดงให้เห็นหลักฐานของการมีสิ่งมีชีวิตบนดาวอังคาร รวมทั้งดาวเคราะห์ดวงอื่น

มิร์เรอร์ แจ้งว่า จากการใช้ภาพถ่ายของกูเกิล เอิร์ธนั้น แซนดรา และกลุ่มผู้ตามล่าหาเอเลียน ได้ชี้ให้เห็นถึงวัตถุที่มีลักษณะเหมือนกับสิ่งปลูกสร้าง หรือเรียกให้เข้าใจง่ายๆ ก็คือ ‘บ้านของเอเลียน’ อย่างชัดเจน ที่กระจัดกระจายอยู่หลายแห่ง และสร้างลึกลงไปพื้นผิวของดาวเคราะห์สีแดงดวงนี้ เพื่อหวังป้องกันไม่ให้สิ่งมีชีวิตจากดาวดวงอื่นมาเห็นพวกตน โดยสมาชิกของกลุ่มศึกษาเรื่องยูเอฟโอ อ้างว่า บรรดานักวิทยาศาสตร์ขององค์การบริหารการบินและอวกาศแห่งชาติสหรัฐฯ (นาซา) กำลังพยายามปิดบัง ‘บ้านของเอเลียน’ ต่อชาวโลกอยู่ ด้วยการซ่อนสิ่งปลูกสร้างเหล่านี้ ด้วยโปรแกรมโฟโต้ช็อป
ชี้ให้ดูสิ่งปลูกสร้างหลายแห่งบนดาวอังคาร

ช่องลักษณะคล้ายปากทางเข้าบ้าน ที่ซ่อนตัวอยู่ลึกลงไปใต้ผิวดาวอังคาร

ขณะที่ ผู้สนใจศึกษาเรื่องยูเอฟโอและเอเลียน ที่ตั้งชื่อว่า ‘ดาห์บู77’ ก็ได้อัพโหลดวิดีโอดังกล่าวลงในยูทูบ พร้อมชี้ว่า นี่คือหลักฐานที่ดีที่สุดของสิ่งปลูกสร้างบนดาวอังคาร ‘ทุกครั้งที่มีการพบอะไรที่น่าตื่นตะลึงบนดาวอังคาร พวกเขาทั้งหลาย(นาซา) ได้รีบบอกทันทีว่า มันเป็นก้อนหิน หรือไม่ก็เงา’ ดาห์บู 77 กล่าวเหน็บแนมนาซา

Read More

ฉางเอ๋อ 4 สำรวจเจอโครงสร้างเอเลี่ยนบนดวงจันทร์

ฉางเอ๋อ 4 (Chang'e 4) ของจีน ลงจอดบนดวงจันทร์ที่ด้านไกลสำเร็จเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม 2018 ฉางเอ๋อ 4 ใช้กล้องระดับคมชัดถ่ายภาพพื้นผิวด้านไกลบนดวงจันทร์ เพื่อศึกษาสภาพของแร่ธาตุบนพื้นผิวดวงจันทร์ รวมถึงศึกษาเศษวัสดุที่สาดกระเด็นจากการพุ่งชนของอุกกาบาต

ล่าสุด วงในเริ่มเปิดเผยว่า ฉางเอ๋อ 4 ถึงกับหยุดนิ่งเมื่อค้นพบโครงสร้างประหลาดคล้ายท้อนเหล็กเคลือบด้วยโลหะขนาดใหญ่มีความสูง 2.5 เมตร ความกว้าง 15 เมตร ปรากฏอยู่บนพื้นผิวดวงจันทร์ ภาพเเสดงอย่างชัดเจน

ตอนนี้ ทางหน่วยงานจีนติดต่อสอบถามรัฐบาลเงาของสหรัฐอเมริกาว่า โครงสร้างที่เห็นเป็นของชาติใดของสหรัฐหรือไม่ ทางรัฐบาลเงาสหรัฐตอบว่า

"ไม่ใช่ของเรา เรารู้เรื่องมายาวนานเเล้ว มนุษย์ต่างดาวเผ่าพันธุ์ที่มีอารยธรรมเก่าเเก่มีชีวิตอยู่อย่างลับๆ ที่ด้านไกลดวงจันทร์ พวกนั้นสร้างฐานทัพทหารซ่อนอยู่ในภูมิภาคด้านไกลดวงจันทร์ โดยเฉพาะในหลุมอุกาบาตที่เรายังไม่เคยสำรวจ"

Read More

พีระมิดใต้น้ำอนุสาวรีย์โยนากุนิ อารยะแห่งแดนอาทิตย์อุทัย

อารยะแห่งแดนอาทิตย์อุทัย"
The Yonaguni Factor 

ณ บริเวณชายฝั่งของเกาะเล็กกระจ่อยร่อยในญี่ปุ่นนามว่า โยนากุนิ สิ่งก่อสร้างลักษณะคล้ายอนุสาวรีย์ยักษ์ได้จ่อมจมอยู่ใต้น้ำ มันเป็นวิหารหินขนาดมหึมาที่แม้ปัจจุบันหลายฝ่ายก็ยังถกเถียง และหาคำอธิบายที่ฟังขึ้นเกี่ยวกับมันไม่ได้

ประเด็นที่ถูกวิพากษ์วิจารณ์กันมากที่สุดก็คือว่า อนุสาวรีย์แห่งโยรากุนินี้ เกิดขึ้นจากธรรมชาติหรือเกิดจากผลงานทางอารยธรรมของมนุษย์ ถ้าเป็นฝีมือมนุษย์ เทคโนโลยีขนาดไหนถึงจะรังสรรค์มันออกมาให้เกิดขึ้นได้ในรูปลักษณ์ที่โอ่อ่าอลังการเช่นนี้

หากเกิดจากธรรมชาติ คำอธิบายเกี่ยวกับเหลี่ยมมุมและแนวกำแพงที่ตรงแหนวแม่นยำราวกับเกิดจากการ วัดคำนวณของวิศวกรมือเอกนี่เล่า จะอธิบายอย่างไร?

บรรดานักวิทยาศาสตร์ชาวญี่ปุ่นที่ได้ทำการศึกษาเรื่องนี้ ต่างพากันลงความเห็นว่าอนุสาวรีย์ยักษ์นี้เกิดขึ้นจากฝีมือของมนุษย์ ซึ่งถ้าเป็นเช่นนั้นจริงๆ อนุสาวรีย์หินที่โยนากุนิก็นับเป็นการค้นพบทางโบราณคดีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในรอบศตวรรษ

โดยเฉพาะในประเด็นของโบราณสถานใต้น้ำ แต่ก็นั่นล่ะครับ อายุอานามของอนุสาวรีย์แห่งนี้

เท่าที่คำนวณคร่าวๆแล้ว นักวิทยาศาสตร์หลายคนลงความเห็นว่า น่าจะอยู่ในตอนปลายของยุคน้ำแข็ง ซึ่งมันก็หมื่นสองพันกว่าปีมาแล้ว บางท่านว่าน่าจะเก่ากว่านั้นด้วยซ้ำ

เอ...ประวัติศาสตร์ของมนุษย์ยุคใหม่เราย้อนหลังไปไกลขนาดนั้นหรือครับ แถมถ้าเป็นอารยธรรมโบราณก่อนยุคน้ำแข็งจริง สิ่งก่อสร้างนั้นคือผลงานของอารยธรรมใดกัน?

สิ่งก่อสร้างมหึมาเหล่านั้นใครเป็นผู้สร้างมันเอาไว้ให้มีขนาดใหญ่โตเกิน เหตุ ในยุคโบร่ำโบราณที่อารยธรรมของมนุษย์ยังไม่ก่อกำเนิดแบบนี้

สถานที่แห่งนี้น่าจะเป็นข้อสรุปที่ดีสำหรับข้อถกเถียงในวงการโบราณคดีที่ว่า อารยธรรมโบราณก่อนหน้าที่มนุษย์จะรู้จักและยังคงเป็นตำนานอยู่นั้นมีจริง หรือไม่ เพราะจากหลักฐานเท่าที่มีในปัจจุบัน

อารยธรรมของมนุษย์ที่พอยอมรับได้ว่าเป็นอารยธรรมมันเริ่มก่อตัวขึ้นมาเมื่อ ประมาณ 6000 ปีก่อนนี้เท่านั้นเอง

แต่น่าประหลาดมากครับ อนุสาวรีย์ที่โยนากุนิ มีลักษณะคล้ายหรือใกล้เคียงกับอนุสรณ์สถานต่างๆในอเมริกาใต้เป็นอย่างมาก

บางคนถึงกับเรียกสถานที่แห่งนี้ว่า "ปิระมิดใต้ทะเลแห่งเอเชีย" เลยทีเดียว

โบราณสถานแห่งนี้ อาจเป็นคำอธิบายที่ดี สำหรับอารยธรรมต่างๆในแถบอเมริกากลางและใต้ เช่น แอสเท็ค อินคา มายา นาซก้า ได้ว่า เหตุใดชนชาติเหล่านั้นจึงเจริญขึ้นอย่างไม่มีที่ไปที่มา และรังสรรค์งานสะท้านโลกออกมาให้มนุษย์ยุคใหม่อย่างพวกเราได้พิศวงกันจนถึง ทุกวันนี้

ทฤษฎีที่เสนอแนะว่า บรรพบุรุษหรือผู้รอดตายจากแถบโยนากุนิ ได้เดินทางข้ามมหาสมุทรไปสู่โลกใหม่นั้น สร้างความเกรียวกราวในวงการอยู่พอสมควร มีหลักฐานจากสิ่งก่อสร้างใต้น้ำมายืนยัน ว่ามันเป็นลักษณะและไสตล์ที่เหมือนกันราวกับแหล่งเดียว

ขอย้อนอดีตไปยังปี ค.ศ. 1985 ที่โยนากุนิ อันเป็นดินแดนที่อยู่ค่อนไปทางนะวันตกเฉียงใต้ของญี่ปุ่น ใกล้ๆกับหมู่เกาะริวกิว โยนากุนิเป็นสถานที่ที่เลื่องชื่อในเรื่องของแหล่งท่องเที่ยว

อาทิ เป็นที่อยู่ของตัวมอธพันธุ์ที่ใหญ่ที่สุดในโลก มีแนวปะการังที่สวยงาม และธุรกิจสอนประดาน้ำกับการดำชมปะการังก็กำลังเฟื่องฟูในตอนนั้น แต่ละปีมีนักท่องเที่ยวจำนวนมากมายให้ความสนใจไปพักผ่อนกัน

นอกจากนักท่องเที่ยวแล้ว นักวิทยาศาสตร์และนักชีววิทยาทางทะเลจำนวนไม่น้อย ก็แห่กันไปที่นั่น เพื่อศึกษาพฤติกรรมของฉลามหัวฆ้อน อันมีอยู่อย่างชุกชมและถือเป็นแหล่งที่อยู่ของฉลามหัวฆ้อนแหล่งใหญ่อีกแหล่งของโลก

ท่ามกลางความคึกคักของแถบนี้ ยังไม่มีใครรู้เลยว่า ไกลออกไปจากชายฝั่งไม่กี่อึดใจ โยนากุนิ
ได้ซ่อนเอาโบราณสถานใต้น้ำขนาดมหึมาเอาไว้โดยไม่มีใครทราบมาก่อน

บุคคลแรกที่ค้นพบโบราณสถานใต้น้ำแห่งโยนากุนิ เป็นนักประดาน้ำท้องถิ่นชื่อ คิฮาชิโระ อาระทาเกะ เขาเป็นครูสอนประดาน้ำ

รวมทั้งเจ้าของกิจการโรงแรมเล็กๆที่มีรายได้ไม่เลว เหมือนกัน จกาปากคำของอาระทาเกะ เขาพบโบราณสถานแห่งนี้ในฤดูใบไม้ผลิของปี 1985

ในวันที่ลมสงบและทะเลไร้คลื่น ใช่แล้วครับ บรรยากาศแบบนี้นับว่าหาได้ยากยิ่ง และดูเหมือนเป็นใจให้กับการประดาน้ำอย่างที่สุด

อาระทาเกะตัดสินใจที่จะไปดำน้ำสำรวจชายฝั่งด้วยความตั้งใจสองประการคือ หนึ่ง ดำไปตามกิจวัติประจำวันของเขา และสอง

สำรวจหาแหล่งประดาน้ำและแนวปะการังใหม่ เพื่อต้อนรับลูกค้าของเขานั่นเอง

สิ่งที่อาระทาเกะค้นพบนั้นมีลักษณะคล้ายกับวิหารครับ มีความยาวมากกว่า 300 ฟุต สูง 75 ฟุต และกว้าง 100 ฟุต นับว่าใหญ่โตเอาเรื่องเลยทีเดียว หลังจากว่ายน้ำวนเวียนสำรวจอยู่ครู่ใหญ่  อาระทาเกะก็ยิ่งทึ่งในโบราณสถานใต้น้ำแห่งนี้หนักเข้าไปอีก

มันมีเหลี่ยมคูที่เที่ยงตรงเหมาะเหม็ง การตัดเส้น แนวกำแพงที่ตรงแหน๋ว รวมทั้งบริเวณที่มีลักษณะคล้ายกับระเบียงวิหาร เขาเก็บภาพอีกชุดหนึ่ง แล้วจึงกลับขึ้นเรือของเขาเพื่อที่จะแจ้งข่าวใหญ่นี้ให้คนอื่นในญี่ปุ่นได้ ทราบกัน

อีกไม่กี่เดือนถัดมา นักวิทยาศาสตร์ นักโบราณคดี และผู้สนใจก็แห่กันมาที่โยนากุนิให้ควั่ก มีการตั้งไซต์ขุดค้นทางโบราณคดีเพิ่มเติม โดยกระจายวงค้นหาไปทั่วบริเวณนับตั้งแต่ชายฝั่งของโอกินาวาไปจนถึงบริเวณ หมู่เกาะริวกิว

มีการค้นพบวิหารโบราณเพิ่มเติมจากเดิมเหมือนกันครับ บรรดานักสำรวจต่างก็งในความโอ่อ่าใหญ่โตของมัน แต่ก็ยังมีลักษณะแปลกๆของวิหารเหล่านี้อยู่ นั่นคือมันใหญ่โตเกินไปที่จะมาจากฝีมือของมนุษย์ หลายคนเสนอว่า

โบราณสถานเหล่านี้ไม่น่าจะใช่โบราณสถานอย่างที่คิด มันอาจจะเป็นผลงานของธรรมชาติอันเป็นผลพวงจากการเปลี่ยนแปลงทางธรณีวิทยา ที่บังเอิญรูปร่างรูปทรงของมัน ดันมาคล้ายวิหารหรือโบราณสถานโบราณให้คนที่ได้พบเห็นแตกตื่นเล่นเท่านั้นเอง

อย่างไรก็ตาม หนึ่งในทีมงานสำรวจ Professor Masaaki Kimura แห่งมหาวิทยาลัยริวกิวได้ลงความเห็นว่า โบราณสถานเหล่านี้ น่าจะเกิดขึ้นด้วยน้ำมือของมนุษย์มากกว่า

เขาเชื่อมโยงลักษณะของโบราณสถานเข้ากับบรรดาปราสาทหิน และสุสานโบราณบนหมู่เกาะน้อยใหญ่ในบริเวณใกล้เคียง และชี้ว่ามันเป็นสถาปัตยกรรมที่ใกล้เคียงกันมาก

โถ.. แม้แต่หลักฐานที่หลงเหลือบนเกาะ ก็ยังไม่มีใครทราบเลยครับว่ามันมาจากไหน ต่อให้รู้ว่ามันมาจากแหล่งเดียวกัน คำตอบที่วงการวิทยาศาสตร์และโบราณคดีต้องการก็ยังไม่กระจ่างแจ้งอยู่ดีแหละ น่า
แม้ Professor Masaaki Kimura จะลงความเห็นว่า โบราณสถานแห่งโยนากุนิจะเกิดขึ้นจากฝีมือของมนุษย์ แต่นักวิทยาศาสตร์กลุ่มอื่นในญี่ปุ่นไม่เห็นด้วยกับเขาอย่างสิ้นเชิง

หลายกลุ่มเสนอแนวคิดว่า การเปลี่ยนแปลงทางธรณีวิทยาทำให้โบราณสถานแห่งโยนากุนิมีรูปทรงดังกล่าว เช่นการเปลี่ยนแปลงหรือการกระเทาะของเปลือกโลก ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ที่ธรรมชาติจะรังสรรค์สิ่งมหัศจรรย์นี้ขึ้นมา ฉากมุม 90 องศาของโบราณสถานสามารถเกิดขึ้นได้ตามธรรมชาติพอๆกับการเกิดของคริสตัลที่ เหลี่ยมมุมพิศดารกว่านี้

Read More

Russell-McPherron เอฟเฟ็กต์ รอยแตกของสนามแม่เหล็กโลก

รอยแตกของสนามแม่เหล็กโลก
: 16.03.2019

ในช่วงดึกของวันที่ 16 มีนาคม2019
มีรอยร้าวเปิดขึ้นในสนามแม่เหล็กของโลก - มัน ไม่ใหญ่โตอะไร แต่ใหญ่พอที่จะก่อให้เกิดพายุ Geomagnetic ระดับ G1

สิ่งนี้เรียกว่า "Russell-McPherron เอฟเฟ็กต์" ตั้งชื่อตามนักวิจัยที่อธิบายเรื่องนี้เป็นครั้งแรก รอยแตกนั้นถูกเปิดโดยลมสุริยะนั้นเอง สนามแม่เหล็กที่ชี้ไปทิศใต้อยู่ในลมสุริยะต่อต้านกันกับสนามแม่เหล็กที่ชี้ทิศเหนือของโลก ทั้งสองขั้ว, N กับ S, ได้อ่อนแรงลงบางส่วน, ทำให้การป้องกันของสนามแม่เหล็กของโลกลดลง การเกิดรอยแตก หรือการล่มของสนามแม่เหล็กโลกนี้สามารถเกิดขึ้นได้ทุกเวลาตลอดทั้งปี อันที่จริงการศึกษา 75 ปีแสดงให้เห็นว่าเดือนมีนาคมเป็นเดือนที่มีการใช้งานทางธรณีวิทยามากที่สุดของปี
ให้ติดตามดูตามในเดือนกันยายนถึงตุลาคมนี้ ค้นคำว่า "equinox cracks."

ภาพถ่าย.Markus Varik ได้เห็น auroras ที่เกิดขึ้นในTromsø, Norway

Read More

นาซ่าพบ “อุกกาบาต” ระเบิดเหนือน่านฟ้ารัสเซีย อานุภาพแรงกว่าปรมาณู 10 เท่า

เมื่อวันที่ 18 มีนาคม 2019 ศูนย์วิจัยขับเคลื่อนแรงดัน (JPL) ที่ทำงานขึ้นตรงกับองค์การบริหารการบินและอวกาศแห่งชาติ หรือ นาซ่า (NASA) ได้เผยถึงเรื่องน่าตื่นเต้นเกี่ยวกับ “อุกกาบาตลูกใหญ่” ที่ตกลงสู่ชั้นบรรยากาศโลก ในช่วงเดือน ธันวาคม 2018 โดยพวกเขาตรวจพบการระเบิดอย่างรุนแรงในชั้นบรรยากาศเหนือประเทศรัสเซีย

จากข้อมูล ระบุว่า อุกกาบาตลูกนี้พุ่งเข้าสู่ชั้นบรรยากาศโลกด้วยความเร็ว 32 กิโลเมตร/วินาที ก่อนจะระเบิดในชั้นบรรยากาศเหนือทะเลแบริงของรัสเซีย และปลดปล่อยพลังงานออกมาถึง 173 กิโลตัน ซึ่งมากกว่าแรงระเบิดปรมาณู “LittleBoy” ที่อเมริกาใช้โจมตีฮิโรชิมาของประเทศญี่ปุ่นถึง 10 เท่า เพราะลิตเติลบอยปล่อยพลังออกมาราว 15 กิโลตันเท่านั้น

โดยหน่วยงานที่พบเห็นการระเบิดของอุกกาบาตลูกนี้หน่วยงานแรกคือ ดาวเทียมฮิมาวาริของญี่ปุ่น เมื่อตรวจพบพวกเขาจึงแจ้งเรื่องต่อองค์การนาซ่าทันที

“อุกกาบาตลูกใหญ่ขนาดนี้จะมาเพียง 2-3 ลูกในทุก 100 ปี เท่านั้น” – ดร. ลินด์เลย์ จอห์นสัน เจ้าหน้าที่แผกปกป้องโลกของนาซ่า กล่าว

แต่นี่ไม่ใช่เหตุการณ์แรกที่เคยมีอุกกาบาตตกมาเหนือน่านฟ้าของประเทศรัสเซีย เพราะก่อนหน้านี้เมื่อปี 2013 ได้มีอุกกาบาตลูกใหญ่ตกมายังเมือง “เชลยาบินสก์” (ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ) ส่งผลให้มีผู้ได้รับบาดเจ็บกว่า 1,200 คน อาคารที่อยู่อาศัยเสียหายจากแรงระเบิดกว่า 3,000 แห่ง โดยการระเบิดในครั้งนั้นปลดปล่อยพลังงานออกมาถึง 440 กิโลตัน เลยทีเดียว

Fact – นักธรณีฟิสิกส์เชื่อว่า เมื่อ 66 ล้านปีก่อน ได้มีอุกกาบาตลูกใหญ่พุ่งชนโลก จนเป็นเหตุให้สิ่งมีชีวิตกว่า 3 ใน 4 บนโลกต้องสูญพันธุ์ เพราะแรงระเบิดมหาศาลเหล่านั้นทำให้เกิดเหตุการณ์ปะทุของภูเขาไฟทั้งบนบกและในน้ำ เหตุนี้จึงเกิดภัยพิบัติเป็นวงกว้างสิ่งมีชีวิตแทบทุกชนิดจึงไม่มีทางรอดนอกจากต้องทำใจถูกล้างเผ่าพันธุ์

Read More